nietrzymanie moczu leczenie

mzb

Nietrzymanie moczu - jak sobie radzić z poporodowym nietrzymaniem moczu?

Nietrzymanie moczu - jak sobie radzić z poporodowym nietrzymaniem moczu?

Nietrzymanie moczu nie jest przypadłością wyłącznie starszych osób. To częsta dolegliwość, która pojawia się po ciąży i porodzie. Postępowanie zależy w dużej mierze od przyczyny, która odpowiedzialna jest za nietrzymanie moczu

Mama trójki dzieci poddała się zabiegowi zwężenia pochwy. Opowiedziała o efektach

Mama trójki dzieci po porodach miała problem z nietrzymaniem moczu. Każde wyjście z domu było dla niej problemem. Kobieta zdecydowała się na zabieg i - jak sama przyznaje - to uratowało jej związek.

Pęcherz moczowy w ciąży - częste problemy

Pęcherz moczowy w ciąży - częste problemy z nim związane dokuczają wielu przyszłym mamom. Do potrzeby częstego oddawania moczu, co jest charakterystycznym objawem ciąży zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze, dochodzą inne niedogodności.

podpis główki

Nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu: charakteryzuje się niemożnością kontroli wydalania moczu. Najczęściej nietrzymanie moczu pojawia się podczas wysiłku takiego jak kichanie, chodzeniu, czy wysiłku fizycznego. Nietrzymanie moczu pojawia się częściej u kobiet niż u mężczyzn. Szacuje się, że co ósma kobieta po 39 roku zmaga się z chorobą nietrzymania moczu. Nietrzymanie moczu jest chorobą przewlekła, ale istnieją metody, które skutecznie poprawiają jakość życia. Nietrzymanie moczu prócz dyskomfortu fizycznego, przede wszystkim sprawia bardzo duży dyskomfort psychiczny. Większość kobiet cierpiących z powodu nietrzymania moczy nigdy nie zgłosiło się do lekarza z powodu dyskomfortu psychicznego.

Nietrzymanie moczu: nieleczone nietrzymanie moczu jest schorzeniem, które nieleczone pogarsza stan oraz rokowania. Przyczyną nietrzymania moczu jest spadek hormonów płciowych, ale również ciężki poród, nieleczone zakażenie układu moczowego i płciowego oraz ciężka praca fizyczna.

Nietrzymanie moczu: diagnoza nietrzymania moczu polega przede wszystkie na dokładnym wywiadzie lekarza ginekologa lub urologa z pacjentką oraz przeprowadzenie badań usg. Lekarz zleci również badanie moczu oraz krwi. Na podstawie wyników lekarz zaleci indywidualne leczenie terapeutyczne.